Zalety i wady narodowe

Szerzenie tej kultury w życiu spotyka się z trud­nościami, których źródłem są nie opanowane wady na­rodowe, nasz nieokiełzany temperament. Historia nas uczy, ile zła wyrządziły te wady w przeszłości; ostatnie lata wykazały, że i teraz nam szkodzą.

Jedną z najgorszych wad jest niezgoda we wspól­nych wysiłkach. Dzielimy się na różne partyjki, zwal­czamy się wzajemnie, a z tego korzysta wróg i nas po­konuje. Wzajemnie się posądzamy, oczerniamy, dono­simy na siebie, mścimy się za przeciwne przekonania, zamiast sobie solidarnie pomagać, jak to się widzi u innych narodów. Z tego płynie, że nie czuje się dumy z przynależności do państwa polskiego. A przecież u dzieci mamy wyrabiać tę dumę. Cieszyć się one mają rozrostem Ojczyzny, jej bogactwami, smucić niedomaganiami i występkami, ale wierzyć, że od nas zależy usunięcie braków, od naszej pracy i miłości. Jesteśmy ludźmi i nigdy wszystko nie ułoży się po naszej myśli, zawsze ideał będzie różny od rzeczywistości. Miłość podnosi jednak to, co dobre, wady zaś każe widzieć przede wszystkim w sobie.

Nasze wady narodowe płyną z dwóch źródeł:

1)   Nie cenimy tego, co swoje, natomiast to, co stworzą obcy, zawsze ma dla nas więcej uroku.

2)  Żyjemy bardziej uczuciem niż rozumem; żyje­my marzeniami, nie lubimy patrzeć prawdzie w oczy. U dzieci jaskrawo występuje niezgoda, nieporządek, niekarność i lenistwo. Matka musi więc te wady zwal­czać i nauczyć dzieci nad nimi pracować (patrz po­przednie rozdziały).

Mamy też jednak zalety, i to niezwykłe: gorący, skłonnny do bohaterstwa patriotyzm, wrodzoną dob­roć i szlachetność; jest w nas ogromne przywiązanie do Wiary Świętej i rycerskość w postępowaniu. Należy te zalety wydobywać i o nie walczyć, by nam ich nikt nie zabrał deprawując moralnie nasze dzieci.

 

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.