Lenistwo

Największym wrogiem obowiązku jest lenistwo. Jest to wstręt przed wysiłkiem, unikanie w pracy trudu, niechęć w wydobywaniu z siebie największej energii. Lenistwo to co innego niż próżniactwo. Człowiek leni­wy jest czynny – w przeciwieństwie do próżniaka, który nic nie robi. Leniwy jednak wszystko robi pobieżnie, niedokładnie, nie unika błędów, pracy nie kończy, jego hasłem jest: nie zmęczyć się, robić tylko to, co łatwe i miłe, byle było wygodnie. Jest to najgorsza wada, bo z największych zbrodni może się człowiek poprawić, gdy zechce, a leniwy właśnie nie chce pracować. Słusz­nie mówi poeta:

Bóg może świat zburzyć i drugi wystawić,

Lecz bez naszej współpracy nie może nas zbawić.

Lenistwo bierze się w nas z zepsucia po grzechu pierworodnym i z temperamentu narodowego, skłon­nego do marzycielstwa. Nieraz przyczyną tej wady jest też brak sił fizycznych, niedomaganie pewnych gruczo­łów, nerwice i histeria. Przeciążenie pracą, praca ponad siły i niemiła, praca pod przymusem zamieniająca nas w niewolników, różne przejścia moralne mogą również rozwinąć w nas lenistwo. Czasem swój wpływ ma też środowisko. Najczęściej jednak przyczyną jest zmys­łowość, chęć wygody, egoizm, miękkość natury.

Lecząc lenistwo, trzeba poznać jego przyczynę i zacząć od jej usunięcia lub osłabienia. Trzeba więc dbać o zdrowie i nie wymagać od dzieci ponad to, co dać potrafią; starać się, by pracowały z zainteresowa­niem. Pilnować godzin pracy i odpoczynku oraz prze­platać pracę rozrywkami. Umieć zająć w pracy wyob­raźnię, żeby nie bujała i nie przeszkadzała. Musimy żą­dać pracy dokładnej i nigdy nie wolno nam tuszować błędów dziecka. Trzeba pozwolić, by ponosiło ich kon­sekwencje. Nie ułatwiać pracy, nie pomagać przesad­nie, bo trud jest czynnikiem wychowawczym, a nic gor­szego jak traktowanie pracy jak zabawy. Nie wolno też lekceważyć drobiazgów, małych obowiązków, bo z nich składa się życie.

W całej tej pracy trzeba mieć dużo cierpliwości, gdyż lenistwo usuwa się bardzo trudno. Często należy prowadzić pogadanki na temat skutków lenistwa i ko­rzyści cnoty pilności. Przecież lenistwo uniemożliwia postęp duchowy, wstrzymuje rozwój umysłu, wpływa na brak tężyzny ciała, osłabia wolę, jest powodem wielu chorób nerwowych, powodem ruiny materialnej jed­nostek i całych rodzin, a wreszcie czyni człowieka nie­szczęśliwym, pozbawia go bowiem radości, jaką daje sumienna praca.

Leniwego czeka straszny sąd Boży, co zostało zobrazowane przez Chrystusa w opowieści o talentach. A ile korzyści niesie pracowitość! Najważniejsza z nich to uświęcenie naszej duszy, każda bowiem sumienna praca pomaga Panu Bogu do wyrażenia w naszej duszy Jego obrazu.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.