Zabawa mistrzynią dziecka

Zabawa jest naturalnym prawem dziecka, a dla starszych miłą chwilą odpoczynku, środkiem odnowie­nia energii. Zabawa jest tak potrzebna w życiu i wy­chowaniu, jak powietrze i słońce, bo niesie z sobą ra­dość, jest odprężeniem nerwów, daje na chwilę zapom­nieć o tym, co ciężkie i smutne, a przez to przypomina, że jesteśmy stworzeni do wiekuistych radości. Jeżeli dzieci nie mają okazji wyładować energii w zabawie, to psocą, stają się krnąbrne, a stłumione siły życiowe paczą ich charakter.

Zabawa jest ponadto mistrzynią dziecka, bo daje ujście różnym jego instynktom, uwzniośla je, kształci wrodzone zdolności i zamiłowania, przygotowuje więc dzieci do przyszłych obowiązków, do pracy. I tak np. dziewczynka bawi się lalką, przez co rozwija w sobie instynkt macierzyński. Budując domy z klocków, roz­wija zdolność obserwacji, zmysł piękna, giętkość ręki, twórcze pomysły. To samo dzieje się przy lepieniu z gliny, rysowaniu i innych zabawach. Wycinanki i pra­ce stolarskie kształcą zmysł konstrukcyjny. Gdy dziec­ko się nie bawi, gdy nie ma odpowiedniego materiału, zleniwieje i stępieje. Dlatego pozwalajmy dziecku się bawić i dawajmy mu potrzebne do tego materiały.

Im dziecko młodsze, tym chętniej bawi się samo; z wiekiem rozwija się w nim popęd społeczny i dziecku nie wystarcza już sama zabawka, chce istot równych sobie, które to samo cieszy, które podlegają tym sa­mym złudzeniom bujnej wyobraźni. Ze starszymi o tyle lubi się bawić, o ile są weseli i wierzą, że kij jest koniem a dziecko myśliwym czy żołnierzem itp. U niektórych dzieci rozwija się bardzo silny instynkt władzy i związa­na z tym zdolność organizowania, tak cenna w życiu społecznym. Ujawnia się również instynkt wojowniczy oraz współzawodnictwa; dlatego gry, w których dwie partie walczą ze sobą, mają szczególny urok. W wieku młodzieńczym z kolei ulubioną zabawą są tańce, wtedy też występuje zamiłowanie do sportu: i jedno, i drugie jest wyrazem budzenia się uczuć sympatii, potrzeby dzielenia się wrażeniami. W tańcach tradycyjnych od­bijał się temperament narodu i epoki, ich ideały. Taniec w ogóle potęguje zapał, ale i gwałtowność, pragnienie zmysłowego użycia itp.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.