Typowe problemy

W okresie ciąży kobiety często stają się przewrażliwione. Ich nastrój faluje bez wyraźnie określonej przyczyny. Niektórzy przy­pisują tę psychiczną chwiejność gospodarce hormonalnej, inni zaś zmianom powierzchowności, które są źródłem nasilającego się poczucia bezbronności i odczuwania potrzeby oparcia. Moim zda­niem oba te czynniki odgrywają pewną rolę; istnieje też trzeci: troska o nie narodzone dziecko. Ciężarna kobieta silnie odczuwa realia świata zewnętrznego, gdyż często zastanawia się, czy będzie on dostatecznie dobry dla jej dziecka. Być może i ty, gdy rozważasz to, co niesie otaczający świat, również odczuwasz na przemian to smutek, to znów radość. Zaakceptuj swoją wrażli­wość. Choć otoczenie służy ci zapewne oparciem, przede wszyst­kim twoja własna siła i odwaga pozwolą przetrwać trudne chwile.

Kobieta martwi się mającym przyjść na świat niemowlęciem. Do obawy o dziecko dochodzi też niepokój spowodowany gwał­townymi zmianami zachodzącymi w jej ciele. Zadaje sobie pyta­nia: czy będę miała obwisłe piersi? Czy zrobią mi się rozstępy na skórze? Czy mój brzuch stanie się kiedykolwiek płaski?

Odpowiedź na pierwsze dwa pytania jest dość złożona, gdyż przyczyny tych niekorzystnych zjawisk są zarówno natury gene­tycznej, jak i dietetycznej. Gdy mówię o uwarunkowaniu diete­tycznym, nie chodzi mi o twój wczorajszy jadłospis, ale o dietę twojej matki w czasie gdy nosiła cię w łonie i o twój późniejszy sposób odżywiania się. Jeśli od dziś zaczniesz wyrabiać w sobie lepsze nawyki żywieniowe, nie odrobisz wprawdzie szkód wy­rządzonych jeszcze w okresie dojrzewania, wykonasz jednak krok we właściwym kierunku oraz zapewnisz swemu dziecku lep­szy start.

Wiele kobiet sądzi, że noszenie stanika w okresie, w którym piersi powiększają się (podczas ciąży i laktacji), zapobiegnie nadmiernemu rozciąganiu skóry i obwisaniu piersi. Niestety, nie daje to żadnej gwarancji. Jeżeli więc bez stanika czujesz się swo­bodniej, możesz oszczędzić sobie trudu noszenia go.

Jeżeli jednak kupujesz stanik na okres ciąży, pamiętaj, że piersi osiągają maksymalną wielkość w siódmym ? ósmym mie­siącu. Stanik, który wtedy kupujesz, będzie również odpowiedni w czasie karmienia, zwłaszcza jeżeli uwzględnisz fakt, że po po­rodzie obwód klatki piersiowej ulegnie zmniejszeniu. Powinnaś dopasować stanik do wymagań okresu laktacji. W tym celu odetnij z przodu ramiączka i przypnij je ponownie używając w tym celu ?bezpiecznych” agrafek lub tak zwanych rzepów.

Nie jestem przekonana, że skóra łatwiej się rozciąga, gdy jest regularnie smarowana oliwą lub balsamem z witaminą E, lecz środki te z pewnością nie zaszkodzą. Kilka razy w tygodniu mo­żesz wcierać ogrzaną oliwę w skórę piersi, brzucha, bioder i ud,

ugniatając je przy tym. Jeżeli nawet nie zapobiegniesz tworzeniu się rozstępów, i tak odniesiesz korzyść ? skóra będzie gładsza i mniej podatna na swędzenie. Pamiętaj, że jeśli nawet pojawią się na niej czerwone smugi, to po porodzie będą one mniej wi­doczne ? skurczą się i nabiorą barwy srebrzystobiałej.

Natomiast odpowiedź na trzecie pytanie jest krótka i prosta ? brzmi ona: ćwiczenia. Znałam wiele kobiet, które już w rok po porodzie miały brzuch bardziej płaski niż przed poczęciem, gdyż w okresie ciąży przyzwyczaiły się do regularnego uprawia­nia gimnastyki.

Nierzadko spotykane ciemnienie naskórka wokół brodawek, a czasami również w innych miejscach, jest przejściowe, a ciemna linia na brzuchu będzie po porodzie stopniowo zanikać. Jeżeli obserwujesz u siebie tendencję do przebarwiania się skóry, po­winnaś w południe unikać wystawiania twarzy na działanie słoń­ca, gdyż silne promienie mogą spowodować na niej podobne zmiany.

W okresie ciąży, a zwłaszcza w ostatnim trymestrze, bardzo powszechne jest zatrzymywanie płynów. Kostki i stopy puchną czasem do tego stopnia, iż niezbędne staje się noszenie obuwia o większym rozmiarze. Jeżeli jednak będziesz regularnie unosić nogi do góry, ćwiczyć krążenie stóp w kostkach, pić dużo wody i unikać słonych potraw, to objawy te w znacznym stopniu ustąpią, choć nie znikną całkowicie. Siedząc zachowuj zawsze prawidłową postawę i nie pozostawaj zbyt długo w tej samej po­zycji. Nie zakładaj nogi na nogę. Gdy siedzisz, opieraj się na gu­zach pośladkowych, trzymaj kolana rozsunięte, aby macica spo­czywała pomiędzy nogami, nie zaś na nich. Godne polecenia jest również siadanie na podłodze ze skrzyżowanymi nogami.

Zatrzymywanie płynów może sprawić, że noszone przez cie­bie pierścionki staną się zbyt małe. Zdejmij je, zanim zaczną uci­skać palce.

Jeżeli dokuczają ci bóle krzyża, wykonuj ?kocie” ćwiczenia. Powtarzaj je co najmniej 20 razy podczas codziennej gimnastyki lub też w ciągu całego dnia po kilka razy co pewien czas, a zwła­szcza przed snem. Niemal równie częste są dolegliwości górnych partii kręgosłupa. Zwykle ustępują one po pewnym okresie sy­stematycznych ćwiczeń.

Jeżeli odczuwasz jakiekolwiek bóle pleców, zwracaj szczegól­ną uwagę na zachowanie prawidłowej postawy podczas wykony­wania codziennych czynności zarówno siedząc, jak i stojąc. Używaj podnóżka; kiedy stoisz, opieraj na nim jedną nogę, kiedy siedzisz ? obie. Siedź zawsze na guzach pośladkowych, nigdy na dolnej części pleców. Nie garb się i nie opieraj górnej części tu­łowia na jego dolnych partiach, bo gdy płód osiągnie znaczne rozmiary i macica powiększy się, uciskałabyś w ten sposób żołą­dek i wątrobę.

Ból z prawej strony, pod żebrami, odczuwany zwłaszcza w pozycji siedzącej, jest często spotykaną dolegliwością ostat­niego trymestru. W takich chwilach siadaj bardziej wyprostowa­na. Na oparciu swego ulubionego krzesła powieś duży ręcznik. Jego część zwiń w wałek, który ? gdy siedzisz na krześle ? pownien znajdować się tuż pod twoimi łopatkami, a następnie umocuj go. Zobaczysz, że jest to dobry sposób, by pamiętać o prostowaniu górnej części tułowia.

Wykształć w sobie nawyk regularnego kontrolowania odde­chu. Jeśli odczuwasz przy tym trudności, pamiętaj, by oddychać regularnie i bez wysiłku, stosując typ oddychania najbardziej od­powiedni w danej chwili.

Jeśli ćwiczenia i prawidłowe odżywianie nie zlikwidowały bo­lesnych kurczów w nogach, może ci pomóc partner. Poproś, by ujął twoją stopę i odciągał jej palce do wewnątrz, a jednocześnie drugą dłonią energicznie masował łydkę. Noga musi być przy tym wyprostowana w kolanie.

Niektóre kobiety odczuwają ból promieniujący od krzyża przez pośladki do nóg. Jest to skutek uciskania nerwu kulszowe- go. W razie ostrego ataku połóż się, przyłóż ciepły okład na obo­lałe miejsce i zastosuj lekkostrawną dietę. Gdy poczujesz się już lepiej, wykonuj codziennie specjalne ćwiczenie uelastyczniające: Połóż się na podłodze i ugnij jedno kolano. Drugą nogę wypro­stuj i unieś ją do góry. Przyciskaj pośladki do podłogi, nie zginaj kolana i ściągaj palce stopy do wewnątrz. Pozostań w tej pozycji starając się maksymalnie ?wyciągać” mięśnie.

Masaż, akupunktura, ?nastawianie” kręgosłupa, wykonane przez kręgarza, mogą usunąć te dolegliwości i bóle wywołane uciskiem na nerw lub skurczem mięśni. Zanim jednak zdecydu­jesz się na któryś z tych zabiegów, zgłoś się przede wszystkim do lekarza, by sprawdzić, czy nie jest potrzebna raczej interwencja medyczna.

Zapewne przekonasz się, że druga i następne ciąże są zupełnie odmienne od pierwszej. Przestaje odgrywać rolę czynnik nowoś­ci, a jeśli szybko zaszłaś drugi raz w ciążę, dochodzi jeszcze opieka nad małym dzieckiem ? w tej sytuacji masz dla siebie niewiele czasu. Być może obawiasz się reakcji starszego dziecka na pojawienie się niemowlęcia, a nawet tego, czy wystarczy ci miłości dla obojga. Pamiętaj, że uczucie to nie jest towarem; gdy obdarzasz nim wszystkich dokoła, nie ubywa go, lecz przybywa. Moim zdaniem nie ma sensu nadmierne przygotowywanie małe­go dziecka, które nie rozumie jeszcze, co ma oznaczać dzielenie się ? o wiele lepiej jest mówić mu o niemowlęciu, które za­mieszkało u mamy ?w brzuszku” i pewnego dnia wyjdzie na świat stając się częścią rodziny.

Staraj się jak najrzadziej podnosić dziecko, raczej kucaj obok niego, gdy chcesz je przytulić lub porozmawiać z nim.

Druga i następne ciąże różnią się od pierwszej także pod względem fizycznym i mogą być nieco bardziej uciążliwe. Tak więc brzuch zwykle powiększa się wcześniej, kobieta odnosi wra­żenie, że dziecko znajduje się niżej, a skurcze ciążowe stają się szybciej zauważalne, mogą być silniejsze i częstsze, co niejedno­krotnie nasuwa matce przypuszczenie, że poród nastąpi wcześ­niej. Na ogół jednak badanie ginekologiczne wykazuje, że choć wydaje ci się, iż dziecko znajduje się nisko, nie weszło ono je­szcze do ujścia kanału rodnego. Drugie dziecko często nie scho­dzi tam aż do chwili rozpoczęcia porodu. Ten zaś, mimo owych oznak i życzeń przyszłej matki, prawdopodobnie nie nastąpi przed wyliczonym terminem. Jeśli nawet pierwszy poród był skomplikowany lub długi, za drugim razem nie musi tak być, nie ma więc powodu, byś widziała przyszłość w czarnych barwach. Zrób zatem wszystko, aby i to przeżycie było czymś na swój sposób niepowtarzalnym.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.