Ty

W ostatnich tygodniach ciąży twoje ciało bezustannie przy­pomina ci o mającym wkrótce nastąpić porodzie. Młode matki myślą wiele o jego przebiegu. ?Czy będę w stanie opanować się? Jak to się odbędzie? Czy będzie to bardzo bolesne? Czy mogę sobie coś uszkodzić? Czy On będzie ze mną? Czy mi pomoże?” Dziecko niemal schodzi na drugi plan. Zajmie należne mu miejs­ce po przyjściu na świat. Na razie matka myśli przede wszystkim o sobie, lecz samopoczucie jej i dziecka są ze sobą tak ściśle związane, że zwykle wychodzi mu to na dobre.

Gdy myślisz o porodzie, czujesz się być może rozdarta po­między nadzieją a obawą. Są to silne emocje, pozwól im dojść do głosu; wykorzystaj je do ćwiczeń w samodyscyplinie.

Nawet mając doskonałego pomocnika kobieta musi sama wy­dać dziecko na świat. To na nią spada zasadniczy wysiłek poro­du, powinna więc wziąć również na siebie główny ciężar przygo­towań. Wykonuj więc ćwiczenia zwracając coraz więcej uwagi na szczegóły. Poruszaj się powoli, lecz z wdziękiem. Przed rozpo­częciem ćwiczeń ustawiaj się we właściwej pozycji. Zwracaj bacz­ną uwagę zarówno na ćwiczenia, jak i zachowanie prawidłowej postawy. Przyjrzyj się, jak mięśnie biorące udział w ćwiczeniu napinają się i rozluźniają ? inne mięśnie angażuj tylko w takim stopniu, w jakim wymaga tego utrzymanie prawidłowej postawy. Nieznacznie zmieniaj pozycję, by nie doprowadzić do zmęczenia mięśni.

W trakcie porodu szyjka macicy rozwiera się, a kanał rodny rozpychany jest główką dziecka. Proces ten przebiega z mniej­szymi oporami, gdy otaczające macicę mięśnie są rozluźnione, gdyż mięśnie zależne i niezależne od woli wpływają na siebie wza­jemnie. Gdy proces rozciągania nasila się i staje się bolesny, po­jawia się pokusa napinania mięśni i wstrzymywania oddechu.

Nie będziesz miała wpływu na czas trwania skurczu i ? być może ? w połowie drogi pomyślisz nagle: ?Nie chcę tego!”. Mu­sisz wtedy przezwyciężyć silną pokusę opierania się skurczom ? opór spowoduje jedynie nasilenie się bólu, szybsze zmęczenie i wolniejszy przebieg porodu. Dzięki ćwiczeniom zdołasz opa­nować mięśnie oddechowe i nie przerwiesz ich pracy; będziesz również w stanie roztoczyć kontrolę nad mięśniami miednicy i innymi mięśniami zależnymi od woli.

Gdy wykonujesz ćwiczenia ciążowe, zwracaj uwagę na od­dech. Jeśli któreś ćwiczenie utrudnia ci głębsze wciąganie powie­trza, oddychaj szybciej i płyciej, angażując raczej klatkę piersio­wą niż przeponę. Naucz się dyszeć bez wysiłku. Ból wywołuje odruchową reakcję napinania wszystkich mięśni, również odde­chowych. Dlatego właśnie najczęstszą reakcją na ból jest wstrzymanie oddechu. Wciągane powietrze jest jednak paliwem dla mięśni; praca macicy będzie lepsza, gdy dostarczysz jej tlen i umożliwisz usuwanie produktów przemiany materii.

Napinające się mięśnie zużywają energię, a jest ona podczas porodu bezcenna. Nawyk świadomego kurczenia i rozprężania mięśni podczas ćwiczeń przyczynia się do sprawniejszego działa­nia połączeń nerwowych pomiędzy różnymi grupami mięśni i mózgiem. Zwiększa się w ten sposób kontrola nad reakcjami mięśni, włączając w to reakcję na poród.

Zwróć szczególną uwagę na ćwiczenia rozciągające. Wykonuj je w różnych porach dnia. Unikaj krępującej ruchy odzieży ? utrudnia ona utrzymanie prawidłowej postawy. Nie garb się, nie chowaj głowy w ramionach ani też nie staraj się trwać w posta­wie na baczność. Gdy masz wrażenie, że twoje ciało ?nie chce” wyciągać się dalej, upewnij się, że zachowujesz prawidłową po­stawę, że rozciąganie koncentruje się na właściwych obszarach. Posługując się techniką oddychania opanuj odruchową chęć cof­nięcia się lub napięcia mięśni. Oddychaj lekko i regularnie. Przejdź do dyszenia. Skoncentruj się na oddychaniu i przyjem­ności, jaką daje uczucie rozciągania. Odliczaj w myśli i za każ­dym razem staraj się przedłużyć o pół sekundy czas pozostawa­nia w tej pozycji.

W ostatnich tygodniach ciąży po wykonaniu ćwiczenia roz­ciągającego powróć zawsze do pozycji wyjściowej i wykonaj kilka głębokich wdechów. Przejdź do następnego ćwiczenia dopiero wtedy, gdy minie uczucie napięcia. W ten sposób łatwiej zapa­miętasz, że podczas porodu po każdym skurczu powinnaś się opanować, odpocząć i zebrać siły przed następnym skurczem.

Po wykonaniu wszystkich przewidzianych na dany dzień ćwi­czeń, przejdź do głębokiego relaksu. Tym razem również pamię­taj o przyjęciu prawidłowej postawy. Pomoże ci w tym wygodne oparcie się na poduszkach. Nie wypieraj ze świadomości swych myśli i odczuć; rozwijaj je. Jeżeli trzeba, zastanów się nad nimi, jeżeli nie ? niech przeminą. Rejestruj dobiegające odgłosy świata zewnętrznego, uświadom sobie własne pragnienia. To zaledwie fale na powierzchni wody. Pozwól dojść do głosu nadziejom i oczekiwaniom. One również są zaledwie zmarszczkami nad bezkresną głębiną.

Skoncentruj się na oddychaniu. Podczas wdechu otwórz całe ciało dla powietrza. Wraz z wydychanym powietrzem usuwaj wszelkie napięcia. Z każdym wdechem twoje ciało więcej odczu­wa, a po każdym wydechu zmniejsza się jego napięcie. Właśnie w taki sposób powinnaś odbyć poród ? rozluźniona, świadoma bólu i pragnień, lecz nie zdana na ich łaskę, skupiona na swoim zadaniu, którym jest niezakłócony przebieg całego procesu.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.