Sztuczne oddychanie

Czasami niemowlę tuż po urodzeniu nie chwyta oddechu. Je­go układ oddechowy bywa zablokowany przez śluz. Problemy związane z bezdechem pogłębiają się natychmiast z chwilą ozię­bienia ciała dziecka. A zatem, gdyby nawet noworodek był siny lub biały i nie reagował na bodźce, przede wszystkim podnieś go z kałuży płynu, który wytrysnął po urodzeniu, osusz go i luźno owiniętego swetrem lub kurtką połóż na brzuchu matki. Ułóż dziecko na boku. Jeżeli jest to możliwe bez nadmiernej straty czasu, podłóż mu pod barki złożoną chusteczkę lub ligninę, gdyż lekkie naciągnięcie mięśni szyi zapobiegnie zapadnięciu się języka i zablokowaniu dróg oddechowych. Teraz dopiero pochyl się i delikatnie wyssij ustami, lub też gumową gruszką, zawartość noska, a następnie jamy ustnej, by usunąć blokujące je substan­cje. Spróbuj pobudzić niemowlę lekko pocierając palcami jego grzbiet wzdłuż kręgosłupa. Obserwuj, czy wzrasta ruchliwość i poprawia się barwa skóry. Jeżeli nie ? musisz wykonać sztucz­ne oddychanie metodą usta-usta. Przyłóż usta do nosa i ust no­worodka. Stosuj krótki oddech ? noworodek ma małe płuca. Oddychaj w tempie jednego wdechu w ciągu sekundy, po którym następuje jednosekundowa przerwa na wydech. Nie przerywaj tej czynności aż do chwili pojawienia się fachowej pomocy ze spec­jalną aparaturą.

Aby opanować bardziej złożone techniki sztucznego oddy­chania (jest to ważna umiejętność, która może się przydać nie tylko podczas narodzin, ale zwłaszcza przy wychowywaniu dzie­ci), zgłoś się na specjalny kurs organizowany na przykład przez Czerwony Krzyż.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.