Początek porodu jak go rozpoznać?

Dla nas, dzieci cywilizacji funkcjonującej dzięki dokładnym i ścisłym wyliczeniom, w której nawet wakacje są szczegółowo zaplanowanym przedsięwzięciem z wyrysowanymi mapami i wy­znaczonymi trasami, poród jest niepokojący z jeszcze jednego powodu. Podczas tej podróży nie ma znaków drogowych, które mówiłyby na przykład: ?Uwaga! Początek porodu!” albo: ?Po­czątek fazy zaawansowanej, przejść do dyszenia” czy wreszcie: ?Niedługo okres przejścia. Czekaj na odruch parcia”. Bez takich oznaczeń zdobycie orientacji w tym, co się aktualnie dzieje, jest niełatwe i wręcz irytujące. Zaczynasz wtedy rozumieć, w jak niewielkim stopniu nasza świadomość ogarnia zawiłe funkcje organizmu.

Nawet lekarz może mieć trudności z rozpoznaniem początku porodu. Odwołując się do definicji można stwierdzić, że poród jest to ciąg skurczów macicy, które trwają do chwili urodzenia dziecka, co odróżnia go od skurczów ciążowych, które występują w nieregularnych odstępach czasu. Lecz przed osiągnięciem trzy- centymetrowego rozwarcia proces postępuje powoli, niekiedy nawet z całodniową przerwą. Skurcze, które zanikają przed wy­stąpieniem trzy-centymetrowego rozwarcia, nazywamy skurczami przepowiadającymi. Natomiast skurcze, które doprowadzają do zaawansowanej fazy porodu, nazywamy wczesnymi skurczami porodowymi. Różnicę między nimi można zwykle ocenić dopie­ro z perspektywy czasu.

Podobnie jak uważny obserwator, który śledząc zmiany za­chodzące na niebie potrafi wywnioskować, że nadchodzi burza, ty również w ostatnich tygodniach ciąży zwracaj uwagę na obja­wy, które oznaczają zbliżający się początek porodu. Niektóre kobiety dostrzegają zmiany w fizjologii, podobne uogólnionemu złemu samopoczuciu, jakie towarzyszy lekkiej niestrawności lub rozpoczynającej się grypie. Niezbyt silne mdłości, luźniejsze stolce, ból w krzyżu, częste oddawanie moczu należą do najczęściej wymienianych objawów. Są też kobiety, które twierdzą, że wręcz odczuwały napływ energii. Być może zauważysz zmianę rodzaju skurczów. Skurcze ciążowe nie zmieniają się. Macica kurczy się co pewien czas niemal od początku ciąży. Większość kobiet zaczyna odczuwać te skurcze dopiero w trzecim trymestrze, a u niektórych są one tak silne, że nadano im miano ?fałszywego po­rodu”. Czasem są one dość dotkliwe, lecz na ogół ledwie się je zauważa, a bywa i tak, że w ogóle nie są odczuwalne. Jeżeli dzień był pełen zdarzeń, skurcze stają się zwykle silniejsze i zmiana

pozycji nie ma na nie wpływu. Są może uciążliwe, lecz na pewno nie bolesne. Ich częstotliwość, czas trwania, intensywność, nie zmieniają się z upływem czasu. Natomiast skurcze wczesnej fazy porodu na ogół narastają. Jeżeli zatem masz wątpliwości, zmierz czas trwania skurczów i ich częstotliwość. Jeżeli trwają one coraz dłużej i pojawiają się coraz częściej, najprawdopodobniej mamy do czynienia z prawdziwym porodem. Skurcze, które początko­wo nie były silniejsze niż przy menstruacji, stopniowo zmieniają się. Stają się jakby silniejsze, połączone z naciskiem główki dziecka, niekiedy bólem rozwierającej się szyjki macicy. (Gdy szyjka rozwiera się łatwo, bywa to mniej bolesne, niż gdy stawia ona opór; to dlatego między innymi wczesna faza porodu jest dla jednych kobiet bolesna, dla innych zaś nie.) Skurcze wczesnej fazy porodu są częściej podatne na zmianę pozycji. Ich częstot­liwość wzrasta przy chodzeniu, natomiast trudniej je uchwycić, jeżeli matka leży na plecach (jest to bowiem pozycja utrudniająca prawidłowe funkcjonowanie macicy). Stają się zaś rzadsze, choć silniejsze, gdy leży ona na lewym boku lub klęczy. Jeżeli w tej fazie następuje skracanie i rozwieranie, w konsekwencji z szyjki macicy wysuwa się czop gęstego śluzu. Służył on uprzednio do zamknięcia szyjki macicy, teraz zaś wydostaje się z pochwy w postaci gęstej wydzieliny, czasami podbarwionej na różowo.

Przejściu od fazy wczesnej do zaawansowanej towarzyszy zmiana rodzaju i częstotliwości skurczów. Teraz trwają już one na ogół dłużej, stają się też częstsze i silniejsze. Czasami jednak są rzadsze, choć silniejsze od tych z wczesnej fazy porodu (zwła­szcza wtedy, gdy skurcze fazy wczesnej trwały, z przerwami, przez całą noc powtarzając się w odstępach trzy, pięciominuto­wych, co nie było bolesne, na tyle jednak odczuwalne, że przesz­kadzało w normalnym śnie), dopiero zaś po pewnym czasie, równie silne, zaczynają zjawiać się coraz częściej.

W większości wypadków rozwarcie szyjki większe niż trzy centymetry pojawia się przy skurczach macicy trwających co najmniej 45 do 60 sekund w odstępach mniejszych niż 5 minut. Lecz i od tej reguły są wyjątki. Czasami trzy-centymetrowe roz­warcie dokonuje się siłą skurczów występujących co 7 do 8 mi­nut. Są to jednak skurcze długie i silne, przy których kobieta ucieka się do dyszenia. Zdarza się jednak, choć dzieje się to nie­zmiernie rzadko, że druga faza porodu rozpoczyna się bez ja­kichkolwiek odczuwalnych wcześniej objawów rozwierania szyjki macicy. Lecz nawet w takim wypadku wypadnięcie czopu śluzo­wego z pochwy lub pęknięcie pęcherza płodowego posłuży za sygnał ostrzegawczy.

Czasami pęknięcie pęcherza następuje nieoczekiwanie, nim jeszcze wystąpią jakiekolwiek objawy porodu. Jeśli odczujesz na­gły wytrysk lub powolny wypływ wód płodowych z pochwy, na­tychmiast skontaktuj się z lekarzem. Przedwczesne pęknięcie pę­cherza może się zagoić ? trzeba wówczas leżeć w łóżku. W tej sytuacji higiena staje się sprawą najwyższej wagi. Nic nie powin­no przedostać się do pochwy. Do zatrzymania wód płodowych,które, nieustannie wytwarzane, wyciekają przez powstałe pęknię­cie, najlepiej posłużyć się podpaską, nie zaś tamponem. Zmieniaj ją jak najczęściej, gdyż ciepły, wilgotny podkład stanowi idealną pożywkę dla bakterii. Leżąc podmywaj się regularnie używając w tym celu czystej flaneli, najpierw w kierunku od pochwy do przodu, następnie zaś ? od pochwy w tył, ku plecom. Co pe­wien czas odrzucaj podpaskę i ? mając pod pośladkami czysty ręcznik ? rozstawiaj szeroko nogi, by zapewnić dostęp powie­trza do okolic pochwy ? większość mikroorganizmów żyjących w tym miejscu nie znosi tlenu. Pęknięcie pęcherza w momencie niezbyt odległym od przewidywanego terminu prowadzi zwykle do porodu. Jednak w wypadku pęknięcia pęcherza nadzór lekarski jest zawsze absolutnie niezbędny, gdyż zwiększa się wtedy prawdopodobieństwo zakażenia i wypadnięcia pępowiny.

Instruowanie rodzącej kobiety jest jedną z form miłości. Przygotowanie do tego w czasie ostatnich dni przed porodem to także intymny dialog. Nie ma przeciwwskazań lekarskich doty­czących współżycia”‚, powinniście się jednak od niego powstrzy­mać, jeżeli nastąpiło uszkodzenie pęcherza lub też gdy czop ślu­zowy wypadł już z szyjki ? wówczas bowiem matka i dziecko stają się bardziej podatni na infekcję.

Gdy zaczniesz podejrzewać, że akcja porodowa już się rozpo­czyna, pamiętaj, by unikać ciężkostrawnych potraw, w miarę po­stępu porodu pogarsza się bowiem przemiana materii. Nie jedz, jeśli nie masz apetytu. Gdy jesteś głodna, zjedz coś lekkostrawnego: krakersy lub grzankę z dżemem, dojrzałe owoce, wypij herbatę ziołową z miodem. Staraj się przyjemnie spędzić czas. Weź prysznic, umyj i ułóż włosy, upiecz ulubione ciasto, wyry­waj chwasty w ogrodzie lub też zajmij się jakąś inną, niezbyt intensywną formą ruchu. Lecz jeśli poród rozpocznie się pod koniec długiego dnia, raczej połóż się, odpocznij w pozycji półle­żącej lub na boku. W przerwach między skurczami staraj się za­jąć czymś przyjemnym, a w czasie skurczu posługuj się pozna­nymi wcześniej technikami. Gdy zaś poród rozpocznie się w środku nocy, a ty czujesz się na siłach, by radzić sobie sama, nie budź partnera, pozwól mu odpocząć. Nie jest przecież wy­kluczone, że skurcze ustąpią i powrócą dopiero następnej nocy.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.