Wydzielanie mleka

O zdolności wytwarzania mleka decyduje obecność gruczo­łów mlecznych w tkance piersi, a nie wielkość biustu. Bardzo małe piersi niejednokrotnie wytwarzają duże ilości mleka. Lakta­cja wzmaga się zawsze wtedy, gdy dziecko chwyta brodawkę i ssie ? wtedy to do mózgu matki wysyłana jest informacja o potrzebie produkcji mleka. Częsty kontakt dziecka z piersią zapobiega również odkładaniu się nowo wytworzonego płynu, dzięki czemu zmniejsza się początkowe obrzmienie piersi. Na szczęście, początek macierzyństwa to kilka szczególnych dni, podczas których największą radością kobiety jest bliskość dziec­ka, podziwanie go i zaspokajanie jego potrzeb ? w tym również potrzeby częstego ssania. Tak nawiązuje się szczególna więź matki i dziecka; matka potrzebuje dziecka fizycznie ? aby je karmić, emocjonalnie ? chce je kochać, oraz intelektualnie ? rozwijając swe nowo nabyte poczucie odpowiedzialności. Na­tomiast dziecko kocha matkę zanim jeszcze nauczy się kochać siebie.

Podczas tych pierwszych dni troska o niemowlę pochłania matkę bez reszty ? o nią samą troszczą się inni. Odpoczynek i koncentracja na zaspokajaniu potrzeb noworodka pozwalają kobiecie ciałem i duszą wejść w nową dla niej rolę matki.

Aby utrzymać się w dobrej formie, przestrzegaj następują­cych zasad: odpoczywaj, gdy dziecko jest spokojne, pij dużo ? nie tylko mleka, ale również wody i soków owocowych, spożywaj niewielkie porcje lekkostrawnych i pożywnych potraw. Na po­czątku najlepsza jest lekka, urozmaicona dieta, składająca się ze świeżych produktów, które dobrze trawisz. Unikaj natomiast tych potraw, które ci szkodzą. Potrawy, których nie trawisz dobrze mogą mieć niekorzystny wpływ na samopoczucie dziecka. Urozmaicona dieta to wybór złotego środka: zatem, na przy­kład, jeżeli jarzyny, to nie wyłącznie surowe lub wyłącznie go­towane ? należy je spożywać w każdej postaci. To nie tylko białko, ale również węglowodany i tłuszcze. Jeżeli chodzi o te ostatnie, na ogół wystarcza ich tyle, ile normalnie używa się do gotowania. Natomiast źródłem węglowodanów nie powinny być cukierki, ale produkty zbożowe z pełnego przemiału oraz owoce. W tym okresie najlepsze są lekkostrawne białka: jogurt, twaro­żek, jajka, ryby, kurczaki. Jeżeli jesteś wegetarianką, musisz się upewnić, że potrafisz prawidłowo zestawiać różne produkty, aby otrzymać pełnowartościowe białko. Nie zmuszaj się do jedzenia, twój apetyt będzie wzrastał w miarę przyzwyczajania się orga­nizmu do nowych funkcji. Obserwuj reakcje dziecka ? w ten sposób stopniowo ustalisz listę potraw, które najlepiej służą wam obojgu.

 

Podczas snu niemowlę powinno być jak najbliżej ciebie ? w twoich ramionach, obok ciebie w łóżku lub na oddzielnym posłaniu. Gdy się obudzi, nie musisz wstawać do niego, a i ono nie musi wzywać cię płaczem. Gdy zauważysz, że jest niespokoj­ne, sprawdź, co może być tego przyczyną. Być może dziecko chce, abyś dotknęła je lub pogłaskała, może potrzebna jest mu zmiana pozycji albo miejsca, może jest mu za chłodno albo za ciepło, albo też przeszkadza mu zbierające się w żołądku powie­trze. Bywa, że dziecku dokucza kolka lub głód. Jeżeli podejrze­wasz, że jest głodne, przystaw je do piersi nie zmieniając mu pie­luszki. Niemowlę odczuwa głód jako odmianę bólu, więc zmiana pieluszki jest sprawą mniej pilną niż napełnienie żołądka. Zresztą podczas ssania dziecko często ponownie oddaje mocz i stolec.

Zwróć uwagę na atmosferę przy karmieniu. Czy ciało dziecka jest całkowicie rozluźnione? Czy główka jest podparta w linii kręgosłupa? Czy nie ma potrzeby obawiać się, że podczas przer­wy w ssaniu zgubi brodawkę? Czy może swobodnie oddychać przez nosek? Jeżeli nie ? uciśnij lekko pierś, by zapewnić dostęp powietrza.

Jeżeli dziecko wierci się i na przemian to wypuszcza brodaw­kę, to znowu ją chwyta, najprawdopodobniej przeszkadza mu powietrze, które chciałoby odbić lub wypuścić w postaci gazów jelitowych. Unieś zatem dziecko do pozycji pionowej, aby bańka powietrza mogła wznieść się do góry. Jeżeli mimo to dziecku nie odbije się, natomiast ono samo znowu szuka piersi, karm je dalej, podczas ssania zmienia się bowiem napięcie mięśni wewnątrz brzucha, co ułatwia wydalanie gazów i oddawanie stolca.

Powinnaś pozwalać dziecku używać piersi w celu zaspokaja­nia jego rozmaitych potrzeb, lecz zawsze we właściwy sposób. Przystawianie do piersi musi być wykonywane bardzo popraw­nie, jeżeli bowiem niemowlę naciągnie silniej jedną stronę bro­dawki, może spowodować jej bolesne otarcie. W okresie nowo­rodkowym podtrzymuj dziecko i pierś w takiej pozycji, w której ?pasują one do siebie”, czyli tak, aby pierś wchodziła prosto do buzi niemowlęcia. Jedna jego rączka powinna znaleźć się pod, druga zaś nad piersią. Gdy dziecko nieco podrośnie, będzie trzymać i głaskać pierś wpatrując się jednocześnie w twoje oczy. Natura umieściła piersi kobiety w takim miejscu, że matka i dziecko mogą podczas karmienia przyglądać się sobie nawza­jem. Kiedy noworodek nabierze więcej sił, nie będziesz już mu­siała stale skupiać na nim swojej uwagi, zbędne stanie się podtrzymywanie piersi. A wtedy, jeżeli zechcesz, możesz czytać podczas karmienia, bądź też wykonywać inne czynności, przy których można się posługiwać tylko jedną ręką.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.